Friday, May 17, 2019

இந்த மரங்கள்

குளித்து முடித்து
ஈரம் சொட்ட
நீ வரும் அழகை
நினைவுபடுத்துகின்றன
மழையில் நனைந்த
ஈரம் காயாத
இந்த மரங்கள்

Wednesday, May 15, 2019

உள்ளெரியும் தீ

கண்ணீர் பெருகி
கழுவிப் பார்த்தும்
களைய மறுக்கும்
கண்களில் சோகக்கறை

முகத்தில் பழக்கமில்லா
புன்னகையொன்றை
பொருத்திப் பார்க்க
உதடுகள் நடிக்கும்

விருப்பமில்லா
வார்த்தைகள் விழுந்து
என்னை விலக விடு
என்று இறைஞ்சும்

மனதில் சுமக்க முடியா
பாரம் ஏறி
தோள்கள் துவண்டு புதையும்

சவமாய் சரிய
சாத்தியம் இருந்தும் -
உள்ளெரியும் தீயோ
முன்னே செல்
இன்னும் வெல் - என்று
செயலில் ஓங்கி ஒலிக்கும்
உலகம் நின்று கேட்கும்

Wednesday, January 9, 2019

பொக்கிஷம்

பேரன்போடு நீ கொடுத்த
உன் இதயப் பெட்டியை
பேராவலோடு
பெற்றுக் கொண்டேன்.

தயாராயிருந்த
என் பட்டியலில் இருந்து
ஒவ்வொன்றாய்
நான் தேடத் தொடங்க
ஒன்றும் கிடைக்காத படபடப்பில்
உன் பெட்டியில் இருந்ததெல்லாம்
வீசியெறிந்து
மீண்டும் மீண்டும்
தேடித் தோற்று
உன் இதயம் ஒரு காலிப்பெட்டி
என்று கண்ணீர் விட்டேன்.

இறுதியில் -
இருள் சூழ்ந்த தனிமையில் -
நான் வீசியெறிந்ததெல்லாம்
என்னவென்று
ஒவ்வொன்றாய்
ஒவ்வொன்றாய்
காணக் காண
உன் இதயமெனும்
பொக்கிஷத்தை
கண்டு கொண்டேன்.

Thursday, July 19, 2018

தடயமின்றி

எப்படியேனும் பொருள் சேர்

பங்குச்சந்தையில்
பணம் போட்டு பின்னலை

கள்ளம் பழகு
கவனமாய் மறை

நேர்த்தியாய் கை குலுக்கு
கேட்பவர் விரும்புவதை பேசு
இயல்பாக பொய் சொல்
முன்னே சிரி
பின்னே வீழ்த்து

பகட்டாய் இரு
எளியோர் மேல் ஏறு
உன் பலகீனத்தில்
கவனம் விழாமல்
திசை திருப்பு

பொதுவில் தெரியும் உன் பிம்பம்
பார்த்துப் பார்த்து செதுக்கு
மற்றதெல்லாம் பதுக்கு

பிழைக்கத் தெரிந்தவனாய்
நிறைவாக வாழ்ந்து முடி
எந்த இடத்திலும்
தடயமின்றி செத்து ஒழி


Friday, July 13, 2018

பேச்சு

மூன்று நாட்களாக
அடிக்கடி மூச்சுத்திணறல்

பனியிலும் வியர்த்துக் கொட்டி
ஒரே இறுக்கம்

மார்பில் ஓங்கி மிதித்து
கழுத்தைப் பிடித்தறுப்பது போல்
பரவும் வலி

என் தவறு தான்
பரணில் கிடந்த
பழைய நினைவுகளை
நான் தூசு தட்டியிருக்கக் கூடாது

நெஞ்சாற பேச வேண்டும் நண்ப
முடிந்தால் கொஞ்சம்
வந்து போ

Friday, February 23, 2018

Aftermath

when I was a kid
you left me in war field
and disappeared

I grew up in chaos
fought for many years
some part of me dead, but -
I managed to survive the war

as I limped my way back to peace
to the freedom I earned
what killed me
was the thought that
you abandoned me

Friday, October 27, 2017

பிராயச்சித்தம்

இருபதாம் வயதிற்கெல்லாம்
மூன்று குழந்தைகளை 
பெற்றெடுத்தபின்
விதவைக்கோலம் பூண்டு
எண்பது வயதுவரை
வாழ்ந்து நொந்தாள்
கொள்ளுப்பாட்டி.

வாழ்நாளெல்லாம்
கணவனின் கையை எதிர்பார்த்து
பின் மகன்களின் கையை எதிர்பார்த்து
தீரா கனவுகளின் சுமையோடு
கண்மூடினாள்
பாட்டி.

தள்ளாடும் கணவனிடம்
போராடித் தோற்று
பின் தன்னந்தனியாய்
பிள்ளைகளைக் காக்க
பெரும்யுத்தம் நடத்தி
கரை சேர்ந்து
துவண்டு விழுந்தாள்
அம்மா.

பாரதியின் புதுமைப்பெண்ணாய்
படித்து வேலை பார்த்து
வீட்டிலும் சுரண்ட
வெளியிலும் சுரண்ட
நாய்பிழைப்பென்று நொந்தாள்
தங்கை.

அதனால்தான் என்னவோ -
ஆண்டாண்டு காலமாய்
ஆண்குலம் இழைத்த பாவத்திற்கு 
சிறு பிராயச்சித்தம்
தேடுவதாய் உணர்கிறேன் -
அயர்ந்து படுத்திருக்கும் 
மனைவியின்
கால்பிடித்து விடும்போது.