ஏக்கம்

எளிதாக எட்டும் இடத்தில்

இதயம் இல்லை

கண்டு அறிகின்ற விதமாய்

அதன் காயம் இல்லை

 

புரிகின்ற மொழியில்

அதன் ஓலம் இல்லை

 

என்றாலும்

 

மருந்திடும் கரங்கள் வேண்டி

ஏங்காமல் எவரும் இல்லை

-ganeshkj

உன்னதம்

ஒரு பெண்ணின்

 

மாறாத பேரன்பில்

மன்னிக்கும் கருணையில்

 

உள்ளங்கை கதகதப்பில்

உச்சிமுகரும் பெருமிதத்தில்

 

கண்பார்வையின் நிழலில்

கண்டிக்கும் அக்கறையில்

 

வழிநடத்தும் பிரார்த்தனையில்

வலி ஆற்றும் புரிதலில்

 

வாழ்ந்துவிடுவதைத் தவிர

 

வேறென்ன உன்னதம்

வாய்த்துவிடும்

இந்த வாழ்க்கைக்கு

-ganeshkj

பெருமூச்சு

திருமணம் முடித்து

பிள்ளைகள் பெற்றெடுத்து

வளர்த்து ஆளாக்கி

பேரன் பேத்திகள் பார்த்து

ஆடி அசந்து

நடைதளர்ந்து

நினைவுகளை அசைபோட்டு

உயிர்க்கும் போதும் -

 

வாழ்வில் நிகழாமலே போய்விட்ட

காதல் வந்து

கண்கள் கசக்கும்

 

பொங்கும் பெருமூச்சின் அனற்காற்று

யாரும் காணாமல் அவசரமாய்

கண்ணீர் உலர்த்தும்

-ganeshkj

எந்தையும் தாயும்

துள்ளத் துடிக்க

வெட்டி எடுக்கப்பட்ட

புரையோடிய உறுப்பு -

என் தந்தை.

கொட்டும் உதிரம் நிறுத்த

தீயிட்டுப் பொசுக்கி

எஞ்சிய உயிர் தாங்கும் உடல் -

என் தாய்.

ஊன் கருகும் நெடியும்

உள்ளறுக்கும் வீறலும் -

என் பால்யம்.

-ganeshkj

வந்து சேர்பவன்

எத்தனைதான் எழுதினாலும்

போய் சேரவேண்டும் இல்லையா

இல்லையென்றால்

எழுதுவானேன் ?

இன்றில்லை என்றாலும்

என்றாவதொருநாள்

வந்து சேர்வான் இல்லையா

அதற்காகத் தான்

அப்பாவின் பள்ளம்

இங்கிருந்து அங்கு செல்வதுதான்

வாழ்க்கை

குளிரூட்டப்பட்ட காரில்

இசையைத் தெறிக்கவிட்டு

நரம்பு புடைக்க கத்தியபடி

கடந்திருக்கலாம்

மாட்டுவண்டி கட்டிக்கொண்டு

மக்களை சேர்த்துக்கொண்டு

மெல்லிசை முனுமுனுத்தபடி

மெதுவாக கடந்திருக்கலாம்

தோளில் சுமந்தபடி

தீராக்கதை பேசி

வழிப்பாதை இரசித்து

நடந்தும் கடந்திருக்கலாம்

கூடவரவில்லை என்றாலும்

அக்கறையாய் அறிவுரை சொல்லி

அன்போடு வழிகாட்டி

அனுப்பியாவது வைத்திருக்கலாம்

மாறாக

தானே பெரிய பள்ளம் தோண்டி

தலைகுப்புற அதில் விழுந்து

தள்ளாடிச் சாய்ந்துகிடந்தார்

அப்பா

இங்கிருந்து அங்கு கயிறுகட்டி

அதில் நடந்தபடியோ

தொங்கியபடியோ

கடந்துகொண்டிருக்கிறது

வாழ்க்கை

ஈரம்

அலட்சியமாய்

நீங்கள் சுண்டியெறிந்த

என் கண்ணீர்

கவிதையில் விழுந்தது

அலட்சியமாய்

நீங்கள் சுண்டியெறிந்த 

என் கவிதை

இன்னும் காய மறுக்கிறது